شعري از نادر جدیدی : به ‌نام خداوند مردآفرین که بر حسن صنعش هزارآفرین خدایی که از گِل مرا خلق کرد   چنین عاقل و بالغ و نازنین خدایی که مردی چو من آفرید  و شد نام وی احسن‌الخالقین پس از آفرینش به من هدیه داد   مکانی درون بهشت برین خدایی که از بس مرا خوب ساخت  ندارم نیازی به لاک، همچنین رژ و ریمل و خط چشم و کرم   تو زیبایی‌ام را طبیعی ببین دماغ و فک و گونه‌ام کار اوست  نه کار پزشک و پروتز، همین ! نداده مرا عشوه و مکر و ناز  نداده دم مشک من اشک و فین! مرا ساده و بی‌ریا آفرید   جدا از حسادت و بی‌خشم و کین زنی از همین سادگی سود برد   به من گفت از آن سیب قرمز بچین من ساده چیدم از آن تک‌ درخت   و دادم به او سیب چون انگبین چو وارد نبودم به دوز و کلک  من افتادم از آسمان بر زمین        شعرخانم ناهید نوری : به نام خدایی که زن آفرید   حکیمانه امثال من آفرید خدایی که اول تو را از لجن و بعداً مرا از لجن آفرید ! برای من انواع گیسو و موی   برای تو قدری چمن آفرید ! مرا شکل طاووس کرد و تورا   شبیه بز و کرگدن آفرید ! به نام خدایی که اعجاز کرد مرا مثل آهو ختن آفرید تورا روز اول به همراه من   رها در بهشت عدن آفرید ولی بعداً آمد و از روی لطف   مرا بی کس و بی وطن آفرید خدایی که زیر سبیل شما  بلندگو به جای دهن آفرید ! وزیر و وکیل و رئیس ات نمود   مرا خانه داری خفن آفرید برای تو یک عالمه کِیْسِ خوب   شراره ، پری ، نسترن آفرید برای من اما فقط یک نفر "براد پیت من" را" حَسَنْ" آفرید ! برایم لباس عروسی کشید و عمری مرا در کفن آفرید به نام خدایی که سهم تو را   مساوی تر از سهم من آفرید